به گزارش روابط عمومي؛ به نقل از ايسنا، مهدي احسانيان در اين گفت‌وگو، با بيان اينكه حدود 14 سال پيش حركتي شروع شد كه اساتيد براي ارتقاي جايگاه مجبور به نشر فعاليت‌هاي خود در مقالات معتبر دنيا شدند بدين معنا كه ارتقاي اساتيد را وابسته به اين موضوع كردند،‌ گفت: درواقع براي ارتقاي جايگاه اساتيد روشي مصنوعي ايجاد كرديم و از سوي ديگر، به دانشجويان ارشد اعلام شد كه براي ادامه تحصيل در خارج از كشور بايد مقاله ارائه دهند درحالي كه اين موضوع كاملا اشتباه بود.

معاون پژوهشي و فناوري دانشگاه خواجه نصيرالدين طوسي با اشاره به اينكه ايران تنها كشوري است كه از دانشجو مي‌خواهد تا پروژه‌اي ارائه دهد كه بتوان از آن پروژه، مقاله استخراج كرد، افزود: براي تهيه پروژه‌هاي مقطع كارشناسي ارشد و دكتري علاوه بر استاد و دانشجو،‌ حمايت مالي و ابزار و تجهيزات آزمايشگاهي لازم است اين در حالي است كه تجهيزات لازم در اين خصوص فراهم نيست.

وي ادامه داد: از سوي ديگر، در كشورهاي پيشرفته صنايع يا همراه دانشگاه و يا چند درجه جلو يا عقب‌تر از دانشگاه فعاليت مي‌كنند زيرا پروژه‌هاي دانشگاهي همگام با صنعت تعريف مي‌شود و درواقع در اين كشورها پروژه دانشگاهي منجر به بروز پيشرفتي در صنايع،  جامعه و يا نوآوري مي‌شود و هدف از ارائه تحقيق به هيچ عنوان ارائه مقاله نيست.

احسانيان تصريح كرد: از اين رو با توجه به كمبودهاي موجود در كشور به خصوص در حوزه علوم انساني پروژه تحقيقاتي كه انجام مي‌شود يا فاقد مبناي تحقيقات آزمايشگاهي است و يا استاد تنها به فكر ارائه مقاله براي نشر جهت ارتقاي جايگاه خود است.

وي افزود: همچنين دانشجويان پايه ضعيفي دارند و فقط آموزشي تربيت مي‌شوند و فاقد بار پژوهشي هستند به گونه‌اي كه شايد داراي نمرات ممتازي باشند اما جرات انجام كار پژوهشي را ندارند اين درحاليست كه در كشورهاي پيشرفته از همان ابتدا فرد را پژوهشي تربيت مي‌كنند.

معاون پژوهشي و فناوري دانشگاه خواجه نصيرالدين طوسي اظهار كرد: به طور كلي مي‌توان گفت نياز استاد به داشتن مقاله براي ارتقاي جايگاه، عدم داشتن امكانات كافي آزمايشگاهي به علت كمبود بودجه و تحريم و ضعف دانشجويان در ارائه كارهاي پژوهشي از جمله مهم‌ترين علل بروز پديده‌اي همچون فروش پايان‌نامه و مقاله است.

وي در ادامه با بيان اينكه هم اكنون رتبه علمي ايران در جهان 15 بوده و كشورهاي مطرح در رتبه‌هايي اروپايي، پايين‌تر از ما قرار دارند، گفت: اين رتبه تعداد مقالات ايران را نشان مي‌دهد در حالي كه اگر معيار را عوض كنيم و ميزان محصول‌محور بودن و استناد به مقالات را در نظر بگيريم رتبه ايران قطعا با سقوط مواجه مي‌شود.

احسانيان با تاكيد بر اينكه ازدياد تعداد مقالات هنر نيست بلكه بايد كيفي‌سازي در دستور كار قرار گيرد، افزود: در كشور ما پژوهش به عنوان يك كالاي لوكس مطرح است در حالي كه پژوهش كالايي ضروري بوده كه رسالت آن حل مشكلات صنعت، ‌جامعه و ارائه نوآوري است.

به گفته معاون پژوهشي و فناوري دانشگاه خواجه نصيرالدين طوسي از سوي ديگر، صاحبان صنايع در كشور ما قدرت ريسك‌پذيري ندارند و از نوآوري واهمه دارند،‌ گفت: با توجه به اينكه روي پروژه‌هاي دانشگاهي سرمايه‌گذاري نمي‌شود توليد در كشور ما نزديك به 15 برابر كشورهاي غربي با افزايش قيمت تمام شده مواجه مي‌شود.

وي همچنين راه‌اندازي بانك اطلاعات قوي براي عدم انتخاب موضوعات تكراري براي پايان‌نامه، پردازش ميزان نوآوري دانشجو و رفع بي‌انگيزه بودن اساتيد در همراهي دانشجويان براي نگارش پايان‌نامه را ضروري عنوان كرد.

وي با بيان اينكه از سوي ديگر اگر از همان ابتدا با اين مشكلات برخورد مي‌شد هم‌اكنون شاهد بروز معضل بزرگ فروش پايان‌نامه و مقاله نبوديم، گفت: پديده مقاله‌فروشي تبديل به تجارت شده است اين در حالي است كه همه مي‌گويند اين معضل پديده‌اي غيرقانوني است اما با اين وجود برخوردي هم صورت نمي‌گيرد.

احسانيان تصريح كرد: اگر طي سال‌هاي گذشته قوه قضاييه با اين موضوع برخورد مي‌كرد و دانشگاه‌هاي كشور مجازاتي همچون محروميت از تحصيل را براي خاطيان در نظر مي‌گرفتند و وزارت علوم قوانين ارتقاي اساتيد را تغيير مي‌داد و خواستار تهيه مقاله‌اي محصول محور مي‌شد امروز اين پديده تبديل به تجارت نمي‌شد.

معاون پژوهشي و فناوري دانشگاه خواجه نصيرالدين طوسي با بيان اينكه نبايد تنها به رتبه كنوني كشور در توليد علم جهان دلخوش كنيم،‌ اظهار كرد: بايد دوره‌هاي تحصيلات تكميلي هدفمند شوند به اين معنا كه تحقيقات انجام شده در دانشگاه‌ها در نهايت تبديل به محصول شوند و فقط به ارائه مقاله بسنده نشود.