آموزش با استفاده از شبيه­ساز رانندگي

با استفاده از شبيه­سازهاي آموزش رانندگي در سيستم­هاي واقعيت مجازي، كاربر در معرض يك محيط شبيه­سازي شده قرار مي­گيرد، به طوري كه احساس حضور در محيط واقعي به او دست مي­دهد و اين احساس حضور به وسيله تعامل كاربر با محيط و غوطه­ور شدن در آن ايجاد مي­گردد. منظور از تعامل، ارتباط متقابل ميان كاربر و محيط مي­باشد، به نحوي كه هم كاربر روي محيط اثر مي­گذارد و هم محيط مي­تواند روي كاربر اثر بگذارد. غوطه­ور شدن به آن معنا است كه كاربر به چنان حسي در محيط مجازي برسد كه احساس حضور در يك محيط واقعي نيز به او دست بدهد. در اين حالت اگرچه او در يك محيط مجازي قرار دارد، اما عكس­العمل­هاي او به محيط، كاملاً طبيعي و دقيقاً مطابق با آن­چه كه در واقعيت اتفاق مي­افتد، خواهد بود.

بنابراين در يك شبيه­ساز رانندگي براي القاي يك محيط كاملا واقعي به راننده، موارد زير بايستي مورد توجه قرارگيرد:

§ ايجاد تصاوير سه­بعدي (به همراه زاويه ديدوسيع براي راننده)

§ ايجاد صداي سه­بعدي

§ استفاده از قطعات واقعي داخل خودرو در سيستم شبيه­ساز

§ شبيه­سازي نيروها و حركت­هاي وارده از طرف خودرو به راننده

§ استفاده از سريع­ترين پردازنده­ها به منظور ايجاد محيط تعاملي گرافيكي بلادرنگ